معامله دارایی (Asset Deal)

22 تیر 1401

دقیقه

برخلاف خرید سهام، خریدار دارایی‌ها (و بدهی‌های) خاص یک کسب‌وکار را می‌خرد.

معامله دارایی چیست؟

معامله دارایی زمانی اتفاق می افتد که خریدار علاقه مند به خرید دارایی های عملیاتی یک کسب‌وکار به جای سهام آن باشد. این یک نوع معامله M&A است. در این موارد، خریدار با ارائه مبلغی به شرکت فروشنده برای برخی یا همه دارایی‌های خود، معامله را نهایی می‌کند. از نظر قانونی، معامله دارایی هر گونه انتقال یک کسب‌وکار است که به صورت تملیک سهام اتفاق نمی افتد. این بدان معنی است که انتقال یک کسب‌وکار عمدتاً یا معامله یا خرید سهام یا معامله دارایی است.

سوابق حسابداری خریدار باید دارایی ها و بدهی ها را به ارزش منصفانه بازار منعکس کند.

قرارداد خرید دارایی

به منظور نهایی سازی معامله دارایی شرکت، از قرارداد خرید دارایی (APA) استفاده می شود. این توافقنامه مشخص می کند که کدام دارایی های خاص خریداری خواهند شد. شرایط یک APA همچنین، شامل جزئیاتی مانند کل پرداخت، ساختار پرداخت، زمان بندی، نمایندگی ها، ضمانت ها و سایر شرایط قانونی استاندارد است.

انواع دارایی های خریداری شده

تملیک از طریق دارایی می تواند شامل دارایی های مشهود یا نامشهود باشد. اقلام ملموس شامل تجهیزات، موجودی و دارایی ثابت است. از سوی دیگر، دارایی های نامشهود ممکن است شامل فهرست مشتریان یا پتنت ها باشد. برخلاف مدل تملیک از طریق خرید سهام، شرکت فروشنده پس از معامله به عنوان یک فعالیت ادامه دار، کارش را ادامه می دهد.

مقاله ی مرتبط:   بند حقوقی جلوگیری از رقیق سازی (Anti-Dilution Adjustment Clause)

درعوض، از منظر ترازنامه، فروشنده، فروش را در ترازنامه خود ثبت می‌کند،وجه نقد از درآمد حاصل از معامله افزایش می‌یابد، دارایی‌های بلندمدت کاهش می‌یابدو هر تفاوتی به عنوان سود یا زیان فروش درصورت سود و زیان ثبت می‌شود. از سوی دیگر، خریدار، تملیک را با ارزش سرمایه گذاری در حساب دارایی ثبت می کند.

معامله دارایی

مزایای معامله دارایی

معامله دارایی ممکن است چندین مزیت را نسبت به معامله سهام، به ویژه برای خریدار ارائه دهد. این معامله به خریدار اجازه می دهد تا به طور انتخابی دارایی های خاصی و نه سایرین را تملیک کند. علاوه بر این، همچنین، به خریدار این امکان را می دهد که از قبول هر گونه تعهدی که به آن تمایل ندازد اجتناب کند. اما در خرید سهام، که در آن تمام دارایی‌ها و بدهی‌های فروشنده همراه با معامله منتقل می شود، چنین نیست. علاوه بر این، معاملات دارایی می تواند به گونه ای طراحی شود که مزایای مالیاتی را ارائه دهد.

به عنوان یک قاعده کلی، فروشندگان تعهدات مربوط به کسب و کار را حفظ خواهند کرد. در یک محیط اقتصادی ناپایدار، این امر به خریدار امکان می دهد که از مسئولیت تعهدات نامطلوب از طریق معامله دارایی ساختاریافته اجتناب کند.

یک معامله دارایی ممکن است به آماده‌سازی و مذاکره طولانی‌تری در مورد تمام شرایط معامله (از جمله دارایی‌های تخصیص‌یافته، خاتمه کار نیروها و استخدام مجدد نیرو، تخصیص اجاره یا لیزینگ، قابلیت انتقال قرارداد، پرداخت‌ها به اعتبار دهنده و غیره) نیاز داشته باشد. با این حال، هنگامی که تمام این مسائل برطرف شد، حرکت به سمت انعقاد و تکمیل تراکنش چیزی بیش از یک کار فرمالیته نخواهد بود.

مقاله ی مرتبط:   تملیک کننده (Acquirer)
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

لطفا شکبیا باشید...